شرایط تشکیل شراکت یا Partnership در حقوق کانادا چیست؟

بررسی پرونده Hornstein v. Kats et al.

در بسیاری از روابط کاری و سرمایه‌گذاری، افراد بدون تنظیم قرارداد کتبی، همکاری خود را آغاز می‌کنند. اما سوال مهم این است که آیا صرف توافق برای خرید و فروش یک ملک و تقسیم سود، باعث تشکیل Partnership یا شراکت می‌شود؟

این پرونده به بررسی همین موضوع می‌پردازد و توضیح می‌دهد که برای تشکیل یک Partnership، صرف قصد همکاری کافی نیست.

Partnership چیست؟

در حقوق کانادا، Partnership یک رابطه حقوقی میان دو یا چند نفر است که تصمیم می‌گیرند یک فعالیت تجاری یا بیزنس را به‌صورت مشترک و با هدف کسب سود انجام دهند. در نتیجه، برای تشکیل Partnership معمولا سه عنصر اصلی لازم است:

• وجود یک بیزنس یا فعالیت تجاری
• انجام مشترک آن فعالیت
• قصد کسب سود

شرح پرونده

در پرونده Hornstein v. Kats et al.، دو نفر به‌صورت شفاهی توافق می‌کنند که:

• یک ملک را به‌صورت مشترک خریداری کنند،
• هزینه بازسازی آن را پرداخت کنند،
• و پس از فروش، سود حاصل را به تساوی تقسیم کنند.

قرار بود هر یک مبلغ ۶۰ هزار دلار برای پیش‌پرداخت ملک تامین کنند. همچنین توافق شده بود که به دلیل مشکلات شخصی یکی از طرفین، ملک به نام طرف دیگر خریداری شود.

آغاز اختلاف

یکی از طرفین سهم خود را پرداخت می‌کند. اما طرف دیگر توانایی پرداخت مبلغ مورد توافق را نداشت.

او اعلام می‌کند که هزینه را از طریق Mortgage تامین خواهد کرد. اما در ادامه، با استفاده از امضاهایی که قبلا از شریک خود گرفته بود، ملک متعلق به او را در رهن قرار می‌دهد و از این طریق مبلغ مورد نیاز را تامین می‌کند.

همچنین:

• هیچ سهمی در هزینه‌های بازسازی پرداخت نمی‌کند،
• در هزینه‌های نگهداری ملک مشارکت ندارد،
• و سهمی در پرداخت هزینه‌های وام نیز بر عهده نمی‌گیرد.

ادعای خواهان

اختلاف زمانی جدی می‌شود که خوانده تصمیم می‌گیرد ملک را بفروشد. خواهان مدعی می‌شود که میان آن‌ها یک Partnership شفاهی وجود داشته و بنابراین سود حاصل از فروش باید به‌طور مساوی تقسیم شود.

استدلال او این بود که طرفین توافق کرده بودند ملک را با هدف بازسازی و کسب سود خریداری کنند، و همین موضوع برای تشکیل Partnership کافی است.

نظر دادگاه

دادگاه این ادعا را نپذیرفت و تأکید کرد که صرف توافق برای خرید، بازسازی و فروش یک ملک، به‌تنهایی باعث ایجاد Partnership نمی‌شود. آنچه اهمیت دارد، وجود مشارکت واقعی و عملی در فعالیت تجاری است.

دلیل اصلی رد ادعا

دادگاه اعلام کرد که یکی از عناصر اصلی شراکت یعنی مشارکت واقعی در انجام بیزینس در این پرونده وجود نداشته است.

دادگاه به چند موضوع مهم اشاره کرد:

• مبلغ پیش‌پرداخت عملا از طریق رهن ملک خوانده تامین شده بود،
• خواهان در پرداخت هزینه‌های بازسازی مشارکت نکرده بود،
• هزینه‌های نگهداری ملک را پرداخت نکرده بود،
• و سهمی در پرداخت اقساط وام نیز نداشت.

به همین دلیل، دادگاه نتیجه گرفت که فعالیت مشترک واقعی میان طرفین شکل نگرفته است.

رأی دادگاه

دادگاه در نهایت اعلام کرد که رابطه میان طرفین، Partnership محسوب نمی‌شود. زیرا اگرچه قصد اولیه برای کسب سود وجود داشته، اما مشارکت واقعی و عملی در اداره و تامین هزینه‌های پروژه وجود نداشته است.

نکات حقوقی کلیدی

برای درک بهتر این پرونده، توجه به نکات زیر اهمیت دارد:

• صرف توافق شفاهی برای همکاری کافی نیست
  تشکیل Partnership نیازمند مشارکت واقعی در عمل است.
• قصد کسب سود به‌تنهایی Partnership ایجاد نمی‌کند
  همکاری عملی در مدیریت، هزینه‌ها و فعالیت تجاری اهمیت دارد.
• مشارکت مالی نقش مهمی دارد
  عدم مشارکت در هزینه‌ها می‌تواند نشانه نبود Partnership باشد.
• قرارداد کتبی اهمیت زیادی دارد
  اگر طرفین قصد ایجاد Partnership دارند، بهتر است شرایط همکاری را به‌صورت مکتوب مشخص کنند.

جمع‌بندی

این پرونده نشان می‌دهد که در حقوق کسب‌وکار کانادا، تشکیل Partnership تنها به نیت یا توافق اولیه وابسته نیست. دادگاه‌ها علاوه بر توافق، به رفتار واقعی طرفین و نحوه مشارکت آن‌ها در عمل توجه می‌کنند.

در نتیجه، اگر افراد قصد دارند یک همکاری تجاری واقعی ایجاد کنند، تنظیم قرارداد شفاف و مشارکت عملی در فعالیت و هزینه‌ها اهمیت بسیار زیادی خواهد داشت.